The Glory Ministries - Arise,shine,for your light has come! Isaiah 60:1
Een terugblik op 19 april 2014. 




























Hieronder is een overzicht van voorgaande activiteiten en conferentie dagen:






















Je dient Flash geïnstalleerd te hebben om deze pagina te bekijken.
Antoine John Beiler & Mieke Beiler 5 - Your touch
St Jacobskerk Vlissingen, zaterdag 30 maart 2013, voor meer info zie: http://glory.vpweb.nl
Voortaan kun je ons vinden op www.thegloryministries.net

The Glory Ministries heeft als doel om mensen dichtbij het hart van God de VADER te brengen door aanbidding.

Graag maken we je attent op de BLOG post! Bijna wekelijks wordt er nieuwe post gepubliceerd.

Het onderstaande verhaal “Ready to meet YOU” raakt me. Maar ook een beetje onwerkelijk. Want als er een volk is dat ons in al die jaren van reizen en verplaatsen geholpen heeft zijn het de Amerikanen wel. Elke dag ging de telefoon als we weer maanden in de USA waren. En dat vele keren in die 18 jaar. "Hebben jullie iets nodig?" klonk het dagelijks. In de ochtend ging de telefoon of we met die of die gingen lunchen. In de middag ging de telefoon of we in de avond mee gingen eten. Mensen kwamen spontaan hun auto brengen. Of we die nodig hadden? Zo kan ik wel even doorgaan. En dat niet 2 maanden maar vele jaren. Voor mij was het ook een geweldige ervaring. Meerdere keren was ik op de TV en de radio stations vroegen me voor interviews of maakten een special met me van een uur. Met als gevolg dat de luisteraars naar de Christian Bookstore reden om mijn CD te kopen. En dan ben je in de USA! Open kerken waar Mieke en ik veel konden dienen. En dan zwaaien ze je niet uit voor twee jaar maar ze bleven betrokken in de maanden daarna. In de USA bleven we altijd 3 maanden. En dat heel vaak in die 18 jaar. Als mijn boek klaar is met alle verhalen over onze roeping en de jaren van reizen en wonderen kun je het allemaal lezen. En je begrijpt al wie steeds vragen of het boek al klaar is omdat zij geloven dat het boek iets heel moois gaat doen? Juist, de Amerikanen! Volgend jaar zijn Mieke en ik 25 jaar getrouwd. Wat zullen we die periode gebruiken om met plezier en dankbaarheid terug te kijken.
“And then, as we turned the corner, we saw him in the shadows. He came toward us, hands up as if the two of us had pistols drawn. ‘I’m not trying to ask for money,’ he said. ‘Please, I just need some help.’”

Read the rest of “Ready to Meet You” by Cameron Lawrence athttp://bit.ly/ready_to_meet_you

Ready to Meet You
Missing the chance to see Christ in a stranger's eyes
by Cameron Lawrence
 
The rain slowed to a gentle shower, and in the lull, we made a break for the parking deck. Across the vacant downtown square, café awnings dripped onto padlocked chairs. Street lamps stared at their bulbs reflected in the gleaming pavement.
We had just been to dinner—the rare night when babysitter availability matched our schedule. We were full of tapas and pie, holding hands and laughing at each other’s jokes. It had been a while since our last outing, and in soaking up the freedom, we had stayed too long.
Annabelle and I hurried onward, our chins tucked to keep the rain off our faces. And then, as we turned the corner, we saw him in the shadows. He came toward us, hands up as if the two of us had pistols drawn.
“I’m not trying to ask for money,” he said. “Please, I just need some help.”
And then, he proceeded to ask for money. His words came as quickly as my feet wanted to go.
I nodded, feigning understanding, but internally I couldn’t escape the thought that his speech was too rehearsed. After a decade of living in the city, we had grown accustomed to being asked for cash, and we had been lied to before. I searched his eyes for the truth. I sniffed for booze.
“I have two girls who haven’t eaten in a few days,” he said. “We’ve been staying in the motel down the road for a little while now. I’m just trying to get some food.”
I had heard about families in his predicament: moms and dads who occupy small rooms with a kitchenette, just a step away from street living. They bounce from location to location, enroll their children in the nearest school, and work low-paying jobs—if they can find work at all. And as is often the case, it’s the children who suffer most.
There’s something about the way this guy looked at me that told me to trust him. I reasoned with myself. Wouldn’t his speech sound rehearsed if he had been saying it all night to dozens of well-fed couples on their way home from dinner?
Something in me changed. My attitude was starting to soften. But I was in a hurry.
I looked skyward as the rain picked up again, and reached for my back pocket.
“This is all I have on me,” I said and handed him two singles. “I’m sorry.” My wife scrounged through her purse for change. And he was grateful—more than he should have been.
“Everything helps. God bless you,” he said. I returned the phrase, shaking his hand.

We walked away, and the conversation hung on me like wet clothes. Minutes before, I had been enthralled with the beauties of plate after small plate of food, enjoying the decadence of having dinner served from the platters of smartly dressed waiters. I had loved the flavors, sure, and the ambience of the place. But if I’m honest, perhaps what I enjoyed most was how the experience made me feel about me. It felt good to splurge for a change. But meeting this man was a sobering interruption.
Back in the car, I was quiet. But my wife, who is a much better human than I am, broke the silence. “We should go back and offer to buy him groceries,” she said. As I considered her suggestion, what came to mind were the haunting words God will speak on that final day: “Whatever you did for one of the least of these brothers and sisters of mine, you did for me” (Matt. 25:40 NIV). I shifted into gear.
We cruised around looking for the man, but he was nowhere. Finally, giving up, I turned toward home, and the heaviness of realization stayed upon me: I had been slow of heart, more concerned with myself and my schedule than with the person in front of me. I had given Jesus two dollars and left Him on the side of the road.
Weeks later, as I sit at the table with my daughters, I’m still thinking about that man, wondering where he and his little girls are—if they’re hungry, or still have a safe place to sleep. I pray the next time I meet someone in his shoes, I’ll be more prepared. I hope next time, I’ll be ready to meet the Lord.
Copyright 2013 In Touch Ministries, Inc. All rights reserved. www.intouch.org. In Touch grants permission to print for personal use only.
 

 
















Door de wind voel ik het leven,
die blaast door mij heen.
Door de wind word ik gedreven
naar een plaats met God alleen.
De zee doet mij begrijpen
waar het allemaal om draait.
Ik word steeds stiller
als de wind steeds harder waait.
De wind zal altijd waaien
door je haren heen.
Maar je kunt de wind niet draaien.
Want dat kan God alleen!

Tekst & Muziek: Antoine Beiler 
zondag 27-10-2013
Lekker weertje hier aan zee ! Je (vaste) gebit waait uit je mond met die krachten van de wind. Haha! Voor ons is dat meestal de laatste 10 meter van de deuropening achteruit lopen om geen zand in je mond/ogen te krijgen. Lekker he? Heeft ook zijn voordelen hoor! Vooral vanaf maart tot en met september. Maar daarna ........ Pffffffff !! Wel leuk om naar de voorbij komende boten te kijken. En maar danken dat je er zelf niet op zit. Dan zit opeens die regel van dat BLOF nummer in mijn hoofd. "Het is een mooie dag, een mooie dag" !!! En dan zing ik mijn eigen geschreven nummer dat volgend jaar uitkomt op mijn eerste "Nederlandstalige" CD getiteld "De Wind" . "Door de wind voel ik het leven, die blaast door mij heen. Door de wind word ik gedreven, naar een plaats met God alleen. En de zee doet mij begrijpen waar het allemaal om draait. Ik word steeds stiller, als de wind steeds harder waait". En de brug in het lied vind ik ook wel passend: "De wind zal altijd waaien door je haren heen. Maar je kunt de wind niet draaien, want dat kan God alleen". Dat was het weer. Heb een mooie dag allemaal!

Mieke bij haar geliefde plek....... de zee......!!!
 




 





 
 
 
 
 

Hierboven een foto van een workshop van Mieke. Bezoek daarvoor haar website:
Dreamdance & Creatieve Coaching
www.dreamdance.vpweb.nl

De kracht van de opgaande zon
 
Veel mensen gaan ’s avonds nog even naar de mooie zonsondergang kijken. Als je het privilege hebt om bij de zee te wonen kun je daar vaak van genieten. Maar in de Bijbel wordt juist nadruk gelegd op:
 
De kracht van de opgaande zon!
Als het nog koud is in de zomerse nachten, dan is het verschil in temperatuur enorm groot als de zon eenmaal is opgegaan. Hier zie je twee Bijbel gedeelten die spreken over de kracht van de opgaande zon.
 
De eerste gaat over de kracht die er van jou mag uitgaan als je God lief hebt!
 
De tweede tekst gaat over God zelf die steeds krachtiger in je leven wordt geopenbaard als je Hem vreest! Hij is dan de Zon van Gerechtigheid die opgaat en steeds krachtiger gaat stralen! Die stralen zullen zijn als vleugels waaronder je genezing vindt! God zal alles recht zetten zodat je genezen wordt naar geest, ziel en lichaam!
 
 ….die Hem liefhebben, moeten zijn, als wanneer de zon opgaat in haar kracht.
(Richteren 5:31 Staten Vertaling)
 
 Maar voor allen die eerbied voor mij hebben, zal de Zon van gerechtigheid opgaan met genezing onder haar vleugels.
(Maleachi 4:2 Het Boek)


Nu volgen enkele foto collage's van de afgelopen jaren waarin wij bezig zijn geweest met de unieke combinatie van kunst & geloof.
Als je klikt op de collage, dan wordt die vergroot!















Links: 

-Leven in God ministries

-Expressions of Joy


Dreamdance & Creatieve coaching (website van Mieke)


Paul & Jennifer Santoro, pastors Ohio (USA)



















Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint